Terugblik op de Franse ateliervakantieweken
Van Franse slag naar gewelde linzen in de klei
Wat kijk ik met een heerlijk gevoel - en stiekem ook met een beetje weemoed - terug op de afgelopen vijf maanden in Frankrijk! Het is elk jaar eind april toch weer spannend als ik de sleutel in het slot van onze Franse zomerresidentie draai. Je vraagt je altijd af: heeft de lokale spinnenpopulatie de boel overgenomen, of valt het mee? Gelukkig blijkt de Franse slag dit jaar constructief. Na een intensieve week gevuld met poetsen, klussen, het verjagen van Franse stofnesten en het strategisch positioneren van lokaal ingekochte wijn, is de transformatie compleet. Het atelier is er klaar voor.
En wat voor een atelier! Met tien blinkende draaischijven, een schier oneindige voorraad klei, een compleet uitgeruste werkplaats, een eigen comfortabele kamer en maaltijden waar je u tegen zegt, zijn het absolute verwenweken voor de gasten. Maar laten we eerlijk zijn: het is voor mij minstens zo’n groot genoegen om dit te mogen faciliteren.
Het blijft fascinerend om te zien wat er in zo'n week gebeurt. Aan de ene kant zie je de absolute beginners. Mensen die op maandagochtend nog naar de draaischijf keken alsof het een ongetemd wild dier was, maar zich dankzij de 'vier gouden grepen' binnen no-time ontpopten tot ware klei-aanbidders. Aan de andere kant zien we de gevorderden, die met een blik van pure focus de ene na de andere plank volbouwen alsof hun leven ervan afhangt.
Er is deze zomer ongelooflijk veel talent getoond, maar de absolute kroon op de weken is wel de drang naar experiment. Er zijn werkelijk prachtige, bijzondere stukken gemaakt: vazen die uit losse delen bestaan dat het bijna architectuur is, gigantische vissen, en schitterend engobewerk. Enkele cursisten gaan dit jaar nóg een stap verder met toeslagstoffen in de klei. Alles wat los en vast zat wordt uitgeprobeerd. Dat levert een geweldige anekdote op tijdens een van de materiaalsessies. Een van de deelnemers besloot een experiment aan te gaan met gewelde linzen in de klei voor een unieke textuur. Het resultaat is prachtig, totdat de oven aangaat en het atelier een uur lang ruikt alsof er een traditionele Franse linzensoep aan staat te branden. Van koffiedik tot linzen: de creativiteit kent letterlijk geen grenzen (en de geur in de werkplaats ook niet).
Inmiddels is de rust wedergekeerd. De honderden unieke werkstukken zijn allemaal succesvol gebakken, zorgvuldig ingepakt en gelabeld. Ze vullen op dit moment ruim dertig loodzware dozen. Over een paar weken begint hun reis richting Nederland, waar ze herenigd worden met hun trotse makers.
Langs deze weg wil ik jullie nogmaals bedanken voor jullie komst, jullie onuitputtelijke energie en het fantastische avontuur dat we samen hebben beleefd. Geniet van jullie creaties, en wie weet... tot volgend jaar in het Franse land!
